ana sayfa  » otizm

 otistik bebek ve çocukların bakımı

çocuk dendiğinde aklımıza neşe, canlılık, bitmek ve tükenmek bilmeyen bir enerji gelir. genellikle çevremizde bu stil çocuklarla karşılaşır ve onların oyun ve hayal dünyalarını hayretler içerisinde seyrederiz.. esasında çocukları sevimli ve cana yakın yapan bu özellikleridir.
otistik bebek ve çocukların bakımı - www.bilgiara.com
ancak etrafında olup bitenlere karşı ilgisiz , dış dünya ile adeta bağını koparmış, kendi dünyasında yaşamaya çalışan çocuklar da vardır. bu çocukların en belirgin özellikleri sosyal ilişki kurmadaki yaşadıkları güçlüklerdir. dolayısıyla bebeklik dönemi sonrası toplum içerisinde bu çocukları derhal fark edebilirsiniz. etraflarında örülü o kalın duvarı aşmak hatta bir pencere olsun açabilmek için hayli zorlanacağınız bu çocuklara otistik çocuklar denmektedir. 

yeni doğan her bebek yaşamın ilk günlerinde doğal otistik bir dönem geçirir.yani etrafındaki insan ve eşyalara karşı ilgisiz ve dışarıdan gelen uyarılara karşı tepkisizdir. ancak normal gelişim sürecinde bu dönem bir kaç hafta kadar devam eder ve giderek çocuk dış dünyaya açılmaya ve çevresiyle ve bilhassa insanlarla ilgilenmeye ve ilişkiye girmeye başlar. otistik çocukların çoğu normal sayılan ve çok kısa süren bu dönemi bir türlü aşamaz ve dışa açılamazlar. karşısına anne geldiğinde kimse yokmuş gibi tepkisiz kalan ve adeta bir gülücüğü dahi esirgeyen bu çocuklar dikkatli bir gözlemci tarafından derhal fark edilebilirler.

genellikle bebekliğin ilk iki yılı içerisinde otizme ilişkin belirtilerin başlaması beklenir. nadiren bu belirtiler daha geç yaşta da başlayabilir. otizm belirtileri çocuğun yaşına ve gelişim düzeyine göre çok değişiklikler gösterebilir. bebekliğin ilk dönemlerinde annelerin ilk fark ettikleri çocuklarının diğer çocuklara kıyasla daha az güldükleridir. annenin bedensel teması, çocuğunu kucaklaması ve öpmesi her çocuğun arzuladığı bir işlev olmasına rağmen bu çocukları rahatsız eder. adeta sevilmekten hoşlanmazlar ve tepki gösterirler. ana babanın seslenmesine karşı yanıt vermemeleri nedeniyle çoğu aile çocuklarının sağır olduğunu dahi düşünebilir. çevredeki insanların görünümleri, kıyafetleri dikkatlerini çekmez. dışarıdan izlendiğinde adeta odada kimse yokmuş gibi davranırlar. insanlarla göz göze gelmekten kaçarlar. yalnızlığı severler ve yalnız bırakılmaya tepki göstermezler. normalde çocuklar uyumadıkları dönemlerde yatakta kalmak istemez anneden ilgi beklerler. ancak bu çocuklar uyumadıkları halde saatlerce yatakta sessizce kalabilirler. ilk dönemlerde anne ve babayı diğer insanlardan ayırmakta zorluk çekmelerine rağmen yaşları ilerledikçe anne babaya bağlılıkları aşırı derecede artabilir ve ayrıldıklarında yoğun sıkıntı yaşayabilirler.

otistik çocuklar en fazla konuşma gecikmesi şikayeti ile doktora getirilirler. bedensel gelişimi yaşına ideal olan çocuğun konuşması yaşıtlarına göre olabildiğince geridir. 5 yaşına geldiklerinde ancak % 50 si tek kelimelerle konuşabilir. konuşmayı ilişki kurmaktan çok gereksinimlerin giderilmesi için kullanırlar. bir kısmı ise ileri yaşlarda dahi konuşamaz ya da konuştukları anlaşılamaz. konuşmanın geriliği yanısıra bu çocuklarda söylenen sözcükleri tekrarlama ve kelime uydurma gibi konuşma bozuklukları görülebilir. konuşmadaki tüm bu gerilik ve bozukluklar çocuğun ilişki kurmadaki zorluğunu bir kat daha artırır.

her yaş çocuğu kendi yaşıtlarıyla oynamaktan hoşlanır. yaşıtlarıyla bir araya geldiğinde onlarla ilgilenir ve oyun kurmaya çalışır. otistik çocuklar ise hep yalnız olmayı tercih eder, çocukların içerisine karışmaz, hep bir köşede yalnız başına oynarlar. kendi özel davranış şekilleri ile diğer çocuklardan derhal ayırt edilebilirler. örneğin kendi etraflarında defalarca dönme, tek ayak üstünde zıplama ve odanın içerisinde bir köşeden diğerine koşma gibi amaçsızca tekrarlanan hareketleri vardır. el çırpma, bütün bedeni sallama gibi olağan dışı beden hareketleri dikkat alımlıdır. ilgi alanlarının kısıtlılığı nedeniyle belirli oyuncaklarıyla hep tıpkı şekilde ve tekrar tekrar oynarlar. evde bulunmakta olan bazı nesnelere aşırı ilgi gösterebilirler. mekanik aletlere ve dönen nesnelere alakaları büyüktür. bazı nesnelere karşı duygusal olmayan ve bize göre anlamsız aşırı bağlılıkları vardır. bir parça sicim ya da gazoz kapağı onlar için olmazsa olmaz birer nesne olabilir. yaşam içerisindeki olağan değişimlere karşı direnç gösterirler. ev içerisinde bir eşyanın yerinin değişmesine izin vermez, eve alınan yeni bir eşyayı kullanmak istemezler. değişime karşı bu direnç ailenin hayatında kısıtlamalara neden olacak derecede rahatsızlık verici olabilir.

tepkileri ani ve yersiz olabilir. öfke patlamaları, kendine zarar verici davranışlar ya da uygunsuz sevinç nöbetleri gözlenebilir. yaş ilerledikçe çocuğun çevresiyle etkin ilişkiye girmesi artabilir ancak limit koyamama gibi uygunsuz davranışlar devam eder. daha ileri yaşlarda zekası normal olan çocuklarda önceden olan olayları ayrıntılı hatırlama ve akılda tutmalar görülebilir. müzik, hafızada tutma ve okuma gibi bazı özel alanlarda tuhaf ve akıl almaz becerileri olabilir.

otistik çocukların aile tarafından doktora ilk getirilme sebebi genellikle konuşmalarındaki gecikmedir. halbuki daha ilk yıl içerisinde çocuğun dış dünyaya kapalılığı ilgili bir anne tarafından fark edilebilir. kendisi ile dış dünya arasında kalın bir duvar olan bu çocuklar annelerinin gösterdiği sevgi ve ilgiye adeta kayıtsız kalırlar. bir annenin bunu fark etmemesi imkansızdır. ancak çocuğuna karşı ilgisiz ve sevgisini gösteremeyen anneler bu bozuk gidişi anlamayabilirler.

otistik çocukların bir çoğunda zeka seviyesi normalin altındadır. bu çocuğun genel olarak işlevselliğini azaltan bir faktördür. yapılan araştırmalar otizmin toplumda yaklaşık 10.000 çocuktan 4 ünde görüldüğünü göstermiştir. erkek çocuklarda kızlara oranla 4-5 kat daha fazla sıklıkta görülür. otistik çocukların kardeşlerinde bu hastalığın görülme sıklığı normal çocuklara oranla daha fazladır.