ana sayfa    bilim, elektronik, bilgisayar    fotoğraf

bakaç:
optik (görsel) bakacı, geleneksel makinelerden tanıyoruz. dijital fotoğraf makinelerinde de optik bakaçlar vardır. muhtelif makinelerde, göz bozukluğu (diyoptri) ayarı yapılabilir; bu ayar gözlüklü kullanıcılar tarafından tercih edilir.

dijital fotoğraf makineleri, bakaca seçenek olarak, bir ekran (çoğunlukla tft-lcd) ile donanmışlardır. ekranın, fotoğrafı “önceden” ve “sonradan” gösterme özelliği vardır. iyi bir dijital makinenin, ekranı kapatabilme özelliğine sahip olması gerekir; çünkü ekranlar, en fazla enerji harcayan birimlerdir.

pozlandırma ölçümü / yönetimi:
dijital fotoğraf makinelerinin çoğunluğunda pozlandırma, merkez ağırlıklı ttl (objektif içerisinden ölçüm)-yöntemi ile ölçülür ve yönetilir. orta ve üst sınıf makinelerde enstantane ve/veya diyafram ayarlarını belirlemek olasıdır.

pozlandırma dengelemesi:
bir çok geleneksel makinede olduğu gibi dijital makinelerde de, pozlandırma dengeleme ayarları vardır ve çoğunlukla “+/- 3ev” olarak verilir.

enstantane:
pozlandırma süreleri elektronik olarak düzenlenir. buna ek olarak bazı makinelerde elektronik ve mekanik obdüratörün beraber işlediği sistemler vardır. teknolojinin bugün ulaştığı kademede enstantane değerleri 1/10.000 saniyeye kadar çıkabilirler.

diyafram:
eski kuşak dijital fotoğraf makinelerinde diyafram ayarı, yalnızca otomatik olarak yapılabiliyordu. güncel makinelerde, otomatiği etkisiz bırakıp el ile diyafram ayarları yapmak olası.

objektif:
dijital fotoğraf makinelerinde çeşitli objektif çeşitleri kullanılır. bunlar odak uzaklıklarına, mercek yapılarına göre ve zoom veya değiştirilebilir veya eğilebilir olma özelliklerine göre ayırt edilirler. basit dijital görüntüleme cihazlarında ise cam yerine plastik mercekler kullanılır.

odak uzaklığı:
dijital makinelerin odak mesafeleri, her vakit 35mm filme eşdeğer olarak verilir. burada da geniş açıdan dar açıya kadar mm ile hesaplanır ancak dijital makinelerin resim algılayıcıları 35mm ile eşit büyüklükte olmayıp, çoğunlukla daha ufak olan, değişik boyutlardadırlar. bu bilgiler “çözünürlük / alan” orantısı olarak verilir.

ışık gücü: bir objektifin en büyük diyafram açıklığını, ışık gücü olarak adlandırmaktayız. örn. f/2.8 olarak ifade edilir.

mesâfe ayarı (netleme):
sabit netleme ( fiksfokus): bu tür objektiflerde mesafe ayarı gerekmez. netlik derinliği kullanılarak, tüm nesneler keskin olarak algılanır.

otomatik netleme (autofokus):
otomatik mesafe ayarlama sistemini, geleneksel makinelerden tanıyoruz. burada etkin ve pasif af-yöntemleri arasında ayırım yapmak zorundayız. dijital makinelerde, genellikle, pasif af-yöntemleri kullanılır. bu yöntemde, ölçüm alanı dahilindeki kontrast elektronik olarak algılanıp, netlik, en iyi kontrast oluşana kadar, takip ettirilir.

el ile netleme:
bu netleme tarzında çekim uzaklığı (netlik), el ile verilir.
makro (yakın) çekim: yakından yapılan çekimleri, makro çekim olarak adlandırıyoruz. örneğin finepix s20 pro’da asgari yakın çekim uzaklığı 1cm (!) olarak kullanılıyor. netleme, otomatik veya el ile yapılabilir.


flaş:
neredeyse tüm dijital fotoğraf makinelerinin, gövde dahilinde olan flaşları vardır. bu flaşın bir çok fonksiyonları bulunmaktadır. bundan böyle standart olan aç/kapat işlevinin yanısıra otomatik flaş, kırmızı-göz azaltıcı aktivite, zorunlu flaş ve flaş ışığının gücünü ayarlamak gibi fonksiyonlar bir çok makinede vardır. genellikle flaşların rehber sayısı 10 –12 civarındadır. bazı makinelerin eşzaman girişi vardır.


beyaz ayarı:
ışık, gün zamanına göre, değişik renk-ısılarına sahiptir. bu özellik halojen, spot ve normal suni ışık kaynaklarında da vardır. tabiiki değişik kaynakların karışımından meydana gelen ışıkları da göz önünde bulundurmamız gerekmektedir. dijital fotoğraf makineleri, otomatik olarak mevcut ışık ortamına uyum temin ederler. çeşitli makinelerde bu özellik el ile de yapılabilir.


çekimlerin kullanımı:
bazı makinelerde yalnızca son çekim silinebilmesine karşın, genelde tercih ettiğiniz resimleri, silebiliyorsunuz. bundan başka tüm kareleri silme özelliği de vardır.


diğer özellikler:
sehpa (tripod) vasıtalı çekimler: sehpa bağlantısının tüm makinelerde bulunması gerekir; çünkü uzun süreli pozlandırmalar ve makro çekimler için sehpa, olmazsa olmazdır.

televizyon/video bağlantısı: çekimleri izlemek ve izletebilmek için bir televizyon bağlantısı, çağdaş ihtiyaçlar arasındadır.

kullanım: olası olduğu kadar kolay ulaşılabilir tuşlara ve işlevlere sahip olması gerekir; zirâ kullanım kılavuzları pek okunmuyor.

bağlantılar: cihazlar arasındaki bağlantılar kolay ulaşılır, çağdaş ve sağlam olmaları gerekmektedir.

yazılım: makine ve bilgisayar arasındaki iletişimi sağlayan programların, ambalaj dahilinde bulunmaları gerekmektedir. burada önemli olan tek konu, programların basitçe yüklenebilmesi ve kullanılabilmesidir. bir çok kullanıcı, ambalaj dahilinde daha fazla program istese de bunun pek fazla anlamı olmaz; çünkü yarım-yazılımlar veya ideal olmayan programlar kimsenin işine yaramaz. şimdiki zamanda çok ideal fiyatlara, işlevsel programlar bulmak olası.