ana sayfa    sözlükler    hukuk sözlüğü

fâhiş: aşırı; ağır; çok fazla



fariğ: bir şeyi veya hakkı başkasına devreden; ferağda bulunan;
feragat eden; taşınmaz maldaki tasarruf hakkını başkasına bırakan
kişi




farz: zorunlu; baş koşul; boyun borcu; çok gerekli; varsayma



fâsıl: ayıran; bölen




fâsıla: aralık; ara



fasl etme: halletme; neticelendirme



fehime: anlayış




fek: kaldırma; bir hukuki sınırlamanın kaldırılması; sona erdirme;
bitirme



fer' î: bağımlı; ekli; eklentili; ikinci derecede olan



ferâgat: vazgeçme; el çekme; dinlenme




ferağ: devir; devretme; bir hakkı birine geçirme; mirî veya vakıf
arazinin yararlanma hakkının satışı



ferd: tek; yalnız olan şey; eşi olmayan; tek olan sayı



fesâd: karıştırıcı; arabozucu; karışıklık; bozukluk; dolan




fesh: bozma; bozulma; dağılma; dağıtma; kapatma; kaldırma



fesih: devam etmekte olan bir hukuki ilişkiyi, tek taraflı olarak ve
ileriye dönük olmak üzere sonlandıran bozucu yenilik doğurucu irade
beyanı.



fevkinde: üstünde; aşan




fıktan: yokluk



fırka: insan kalabalığı grubu; parti



fıtrî: tabii; yaradılışındaki; doğasındaki




fi-i cârî: geçer değer



fiil ehliyet: bir kimsenin, kendi eylemleriyle haklar ve
yükümlülükler yaratması kabiliyeti.



fi-l-vâki




filhakika: hakikatte; gerçekte; doğrusu



fuhûş: haddini aşma; kötülük; namusa aykırı hareket



fuzûlî: boşuna; yersiz; lüzumsuz; haksız; boşboğaz; erkek adı




fuzûlî işgal: bir taşınmaz malı sahibinin izin ve rızası olmadan ele
geçirmek



fürûht: satma; satım; satış