ana sayfa    sözlükler    osmanlıca sözlük

ubudiyyet: kulluk, kölelik, bağlılık, aşırı mensupluk.


uhrevî: ahiretle ilgili, öteki dünyaya ilişkin.

uhuvvet: kardeşlik, dostluk, bağlılık.

ukalâ: 1. akıllılar. 2. akıllılık iddia edenler, ukelalar.

ukde: düğüm, zor iş, muamma.

ukubet: ceza, azap, işkence, eziyet.


ulema: âlimler, bilginler.

uluhiyyet: allahlık, ilâhlık.

ulum: ilimler, bilimler.

ulum-i âliyye: 1. sarf ve nahiv gibi âlet ve anahtar halinde olan ilimler. 2. "ayn" ile yüce ilimler, din ilimleri.

ulü'l-emr: emir sahipleri, buyruk sahipleri, kadılar, idareciler, yöneticiler.


ulvî: yüce, yüksek, göğe ve manevî âleme mensup.

umde: 1. dayanacak, inanılacak şey. 2. güvenilecek yer, kimse.

umre: hac günleri dışında yapılan kâbe ve diğer mukaddes yerlerin ziyareti.

umum: genel olma, hep, herkes.

umumî: umumî, herkese ilişkin, herkesle ilgili, genel.


uryan: çıplak.

usul: bir ilmin veya tekniğin asıl konusundan önce öğrenilmesi gereken başlangıç bilgileri, başlangıç, tertip, düzen metod.

uzlet: yalnızlık, bir tarafa çekilip kendi kendine tenha kalma.

uzv: canlıyı meydana getiren parçaların her biri, organ.