?

Atasozleri sozlugu - v

Atasözleri sözlüğü - v

Vakit nakittir.

bir işin yapılmasında sermaye ve emek ne kadar değerliyse, vakit da o kadar değerlidir. çünkü her iş, bir vakit dilimi içerisinde gerçekleşir. bir işte kullanılmadan geçirilen vakit bir kayıptır ve bu vakti bir daha elde etmek olası değildir. bu nedenle vaktin kaybı iş kaybına, iş kaybı da para kaybına yol açar. bu bakımdan vaktin en ufak parçasını bile boşa geçirmemeli, iyi değerlendirmelidir.



vakitsiz öten horozun başını keserler.

her işin olduğu gibi, her sözün de ideal bir yeri ve vakti vardır. ideal olan bir zamanda söylenmeyen, yerli yersiz ortaya atılan, densizce sarf edilen sözler birilerinin tepkisini çeker; rahatsızlığa sebep olur, büyük zarara yol açar.



vakitsiz öten horozdan, ancak onu keserek kurtulan insanlar; yerinde ve vaktinde konuşmayan insanı da cezalandırıp susturmakta hiç tereddüt etmezler.



var evi, kerem evi; yok evi, verem evi.

bir kişinin bağışta bulunabilmesi, iyilik yapabilmesi için varlıklı, zengin ve mal mülk sahibi olması lazımdır. bu varlığa kavuşmuş ailenin evinde ikram ziyadesiyle yapılır, konuklar hatasızca ağırlanır, gereksinim sahiplerine gereken yardım eli uzatılır. buna karşılık yoksulun evinde dert, sıkıntı ve yokluktan başka bir şeye rastlanmaz.



varını veren utanmamış.

kendisinden bir şey isteyene elinde ne varsa onu verebilir kişi. verdiği şey az diye bundan utanmamalıdır; tam aksine bu davranışı soyluca bir davranıştır. çünkü iyiliğin çoğu kadar azı da değerlidir. o hâlde ufak ve önemsiz de olsa, kişi verebileceği kadarını vermelidir.



var ne bilsin yok hâlinden.

bk. "tok, acın hâlinden... "



varsa (var mı) pulun, herkes kulun; yoksa (yok mu) pulun, dardır yolun (paran varsa, cümle âlem kulun; paran yoksa, tımarhane yolun).

varlık, zenginlik, mal-mülk herkesi kendine çeker. bunları kim elinde tutuyorsa, insanlar onun çevresinde pervane olur, herkes ona yaklaşır, hizmet eder, saygı gösterir, emrine koşar. yoksul kişide ise ne para pul, ne de mal-mülk vardır. bu yüzden onların yüzüne kimse bakmaz; ömürlerini sıkıntı, darlık ve yokluk içerisinde geçirirler. hatta kimi vakit çektikleri bu dertler yüzünden bunalıp deli bile olabilirler.



var varlatır, yok söyletir.

para parayı çeker; varlıklı kişiler, paralarını kullanarak daha çok kazanır, varlıklarına varlık katarlar. bu varlıkları, onlara bundan başka yüksekten atma ve övünme gücü de verir. yoksul kişinin elinden ise yalnızca sızlanmak, yakınmak ve dert yanmak gelir.



veren eli herkes öper.

cimri olmayan, ona buna yardım elini uzatan, eli açık olan, iyilik yapan kimseyi pek çok kişi sever; ona saygı duyar.



verip pişman olmaktansa, vermeyip düşman olmak yeğdir.

sizden ödünç veya borç istendiğinde (eşya, para) verdiğiniz şey size vaktinde ödenmezse, ya da yıpratılarak geri iade edilirse canınız olabildiğince sıkılır. verdiğinize pişman olursunuz. vermemiş olsaydınız bu sefer karşı taraf size kırılmış olacaktı. görüldüğü gibi her iki taktirde da kırgınlık olacak ve dostluk bozulacaktır. o hâlde vermeyip dostluğu bozmak daha iyidir. çünkü bu taktirde hiç olmazsa malınız ya da paranız sizde kalacaktır.



verirsen doyur, vurursan duyur.

bir yardımda bulunacak, bir iyilik yapacaksanız bu kesinlikle bir işe yaramalı; doyurucu ve karşı tarafın gereksinimini giderici nitelikte olmalıdır. çünkü gelişigüzel, baştan savma, yarı buçuk yapılan yardımlar pek işe yaramaz. bir kavgaya tutuşmadan önce hasmını bu kavgadan haberdar etmek de mertlik gereğidir. ansızın, habersiz saldırmak er kişiye

yakışmaz.



verirsen veresiye, batarsın karasuya.

parasını daha sonra olmak şartıyla kimseye mal verme. yoksa zararlı çıkarsın, hatta batabilirsin de. çünkü veresiye alıp da borçlarını ödemeyenler çok görülmüş, müşterilerin de bu tutumu yüzünden kimi esnaflar ya batmış, ya da batma tehlikesi atlatmışlardır.



vermeyince mabud, neylesin mahmud.

her şey yüce allah`ın takdiri iledir. kimine zenginlik, kimine darlık, kimine de ilim verir. şayet yüce allah, bir kimseye geniş bir imkân, belirli bir kabiliyet ve zenginlik nasip etmemişse, kulun yapacağı hiçbir şey yoktur. ne kadar çırpınırsa çırpınsın boşunadır, eline nasibinden fazlası geçmez.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder