?

Cocuklarda erken otizmin tanisina gore belirtiler

Çocuklarda erken otizmin tanısına göre belirtiler

Eğer çocuk doğuştan otistik ise, ilk aylarda bun tespit etmek olabildiğince kolay değildir. sıklıkla erken çocukluk otizmi tanısı en erken, yaşamın ikinci veya üçüncü yıllarında konur.



çoğu çocukların pekçok belirtileri, süt çocukluğu döneminde farkedilir, ancak bunlar kesin bir tanı için yeterli değildir.



değişik yaşlarda, otistik çocuklara ilişkin belirtiler farklılık gösterir, çeşitli devrelerden geçer.



değişik yaşlarda bizi otizmin erken tanısına götüren tipik belirtiler şu biçimde sıralanır:



doğum: özel bir belirti veya bulgu yoktur.



doğumun 3-10. günlerinde: özel bir belirti veya bulgu yoktur.



4-6. haftalarda: sık bağırmalar ve ağlamalar görülür, ancak bunlar sebepsizdir. örneğin açlık gibi bir ihtiyaca işaret etmezler.



3-4. aylar: gülme yoktur veya reaktif olarak gülümseme görülmez. annenin yüzünü tanımaz.



6-7. aylar: oyuncaklara hiçbir ilgi yoktur. kollarını uzatmaz. kucaklandığında hipononiktir (kasları gevşektir).



10-12. aylar: çevreye alakası yoktur. kendisi yalnız olarak olmaktan memnundur. uzun süren ağlamalar ve bağırmalar, sık stereotipik hareketler (aynı hareketin tekrarlanması) sağa sola sallanma, cisimleri tırmalama, kazıma biçiminde hareketler görülür. hiç oyun oynamaz.

yalnızca oyuncaklarla stereotipik hareketler yapar. annenin gözleri ile temas kurmaz, farklı kişileri ayırdetmez. sesli uyanlara doğru yönelme yoktur, sağır gibidir. kişi veya eşyalara işaret etmez. konuşmada gecikme görülür. monoton, tuhaf sesler çıkarır. bunlarda taklit ve

anlam yoktur.



21-24. aylar: derin uykuya dalması kolay değildir. gece uykusu yoktur. çiğneme yoktur. sıvı veya lapa gibi besinler alır. stereotip el hareketleri (dondurma, sallama, vurma, kazıma ve tumalama hareketleri) hipotoni (kaslarda gevşeklik), sık olarak arka üstü düşme görülür. göz teması kurmaz derhal gözlerini çevirir; merak yoktur. çevresinin değiştirilmesini istemez ve bundan korku duyar. ekolali (söylenenin tekrarlanması) görülmesi mümkündür., bu da gecikmiş olarak ortaya çıkar. kimi kez doğru anlamaksızın kelime şablonları kullanır.



3-4. yaşlarda: yersiz gülme veya gülümsemeler, ayakların ucunda yürüyüş veya sekerek yürüme, tuhaf yeme stili ve gereksinimleri, cansız varlıklarla stereotip meşguliyet, oyunda perseverasyon (aynı oyunda sebat etme), alışkanlıklara sıkı sıkıya sarılma, ağrılı ve soğuk uyanlara az cevap verme görülür. kendine zarar verme eğilimi vardır (parmağım gözüne batırmak gibi). temas kurma; koklayarak dudaklarla dokunarak ve öperek, elle dokunarak, vurup yoklayarak olur. belirli sesli uyanlara kulaklarını tıkar. çevre ile konuşmaksızın temas kurar.

kişileri aletler gibi görür. anne baba ile teması daha iyidir (ön planda bedensel temas). aynı yaştakilere tutumu negatifdir. hareketlerinde taklit yoktur. konuşma becerisinde yetersizlik açık şekilde görülür. mutizm (içine kapanma), kendi kendine konuşmaya eğilim, zamirlerin

yer değiştirmesi, konuşma müzikalitesinin bozukluğu söz konusudur. genel olarak konuşma geriliği vardır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder