?

Duygulanim bozukluklari

Duygulanım bozuklukları

Duygulanım bireyin olaylara, anılara, düşüncelere, duygusal tepki ile katılabilme yetisidir. neşe, öfke, üzüntü, nefret, kin, sıkıntı, korku gibi. bu normal duygulanımlar uzun müddet aşırılaştığı ya da uygunsuz tepkiler olarak ortaya çıktığında duygulanım bozukluğu düşünülebilir. insanda duygu-durum dört ana başlık altında sınıflandırılabilir:

normal duygu-durum: belli limitler içerisinde dalgalanmalar ve değişmeler gösterir.

taşkın duygu-durum: coşma, aşırı neşe, aşırı öfkelilik duygularını içerir.

çökkün duygu-durum: elemli, sıkıntılı duyguları içerir.

uygunsuz duygulanım: uyaranla bağdaşmayan duygulanım şeklinde görülür. çökkünlük (depresyon), derin üzüntülü bir duygu içerisinde düşünce, konuşma ve hareketlerde yavaşlama ve durgunluk olarak özetlenebilir.

taşkınlık, aşırı neşeli, zaman zaman de öfkeli, coşkulu bir duygudurum içerisinde düşünce, konuşma, hareketlerde hızlanma ile tanımlanır.

duygulanım bozuklukları, ilk olarak ruhsal çökkünlükler, tüm hastalıklar arasında en sık görülen rahatsızlıklardır. belirtiler başlangıçta hafiftir. çeşitli bedensel yakınmalar, halsizlik, iştahsızlık, çabuk yorulma ile başlar. hasta önce kendi kendine bu dertleri yenmeye uğraşır. başaramayınca kötümserlik başlar. hafif ya da orta derecede çökkünlük nöbeti genellikle iki üç haftadan birkaç aya kadar sürer. altı yedi ay süren ağır çökkünlükler vardır. psikiyatrik tedavi lazımdır. hastalığın seyri tedavinin tertipli oluşuna ve psikososyal sebeplere bağlı olabilir.

sık çökkünlük nöbetleri geçiren hastalar tedavi görseler bile yıllar boyunca iş ve aile yaşamlarında önemli sorunlarla karşılaşabilirler. tedavi olup sağlıklı bir durum sergileseler de hastalığın tekrarlayacağı korkusu kişiyi hep tedirgin eder. kişinin kendine olan güvenini zedeler. toplumsal, mesleksel ve meslekdışı alakaları zayıflar. aşağılık ve yetersizlik duyguları gelişebilir. hastaların önemli bir bölümü ideal bir tedavi ile sağlıklı bir yaşam sürdürebilir. genellikle kişilik bozukluğunun az olması, kişinin esnek ve değişebilen koşullara basitçe uyum sağlayabilmesi, pozitif iş ve aile şartlarının olması, tedaviye erken başlama, yaşın çok ileri olmaması, nöbetlerin seyrek ve iyilik dönemlerinin uzun oluşu, nöbetlerin çevresel koşullara çok bağlı olmaması, alkol ve ilaç alışkanlıklarının bulunmaması tedavi açısından pozitif göstergelerdir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder