?

Mide kanseri

Mide kanseri

Mide, sindirim sisteminin bir parçasıdır ve karnın üst sol kısmında diyaframın altında bulunur. üst ucu yemek borusu ile bağlantılıdır, alt ucu ise, adına kapıcı dediğimiz, halka biçimindeki kapama kasları ile onikiparmak bağırsana bağlıdır.



midedeki kötü huylu tümörler genellikle mukoza zarında gelişir ve % 95 oranında bez epitelinden (adenokarsinom) yola çıkar. skuamöz epitel karsinomlar, lenfomlar yani lenf dokusunda gelişen kanserler ve kas yapısında gelişen sarkomlar daha ender görülür.



hastalığa yeni yakalananların yılda toplam olarak yaklaşık 20. 000 kişiyi bulduğu mide karsinomu, erkeklerde en sık görülen beşinci, kadınlarda ise en sık görülen dördüncü kötü huylu tümördür.



mide kanserinin nedenleri:



mide kanserinin oluşumunda beslenme alışkanlıkları önemli bir rol oynamaktadır.

beslenmeye dayalı iyi bilinen risk faktörleri; çok tuzlu yemeklerin sıklıkla yenilmesi ve taze meyve ve sebzenin az tüketilmesidir.

ızgarada pişirilmiş, tütsülenmiş ve tuzlu salamura gıdaların sıklıkla yenmesi de riskli olabilmektedir. ızgara ve tütsüleme anında tam olmayan yanma neticesi kanseri tetikleyen maddeler oluşmaktadır (kanserojenler). et ürünlerinin salamurası (tuzlama) yapılırken nitrat tuzları ve nitrit tuzları kullanılıyor. bunlar, ısıtma anında veya mide içerisinde nitrosaminleri oluştururlar ki, bunlarda güçlü birer kanserojendir. nitrosaminler gıdaların bakteri veya mantarlarla teması anında da oluşabilmektedir.



yukarıda bahsi edilen mide karsinomu vakalarındaki gerilemenin sebebi, soğutucu ve dondurucu araç ve gereçlerin (buzdolabı, derin dondurucu) genel olarak daha sık kullanılmaya başlanması ve taze meyve ve sebzenin daha kolay tedarik edilebilmesine dayandırılabilir. tuzlamak gibi konservasyon metodları (yiyeceklerin bozulmasını önlemek) son on yıllarda dondurucu ve soğutucular ve/veya vakumlu steril ambalajlar sayesinde geri planda kalmıştır.

mide kanseri, kronik bir mide mukozası iltihabı biçimi olan ve mide ülserinde sıklıkla ortaya çıkan helicobacter pylori bakterisinin sebep olabileceği atrofik gastritis ile bağlantılı olabilmektedir. helicobacter enfeksiyonu ile mide kanseri arasında yakın bir bağlantı olasılığının çok olduğu kabul edilmektedir. büyük bir ihtimalle midenin helicobacter ile uzun süreli bir istilası (enfeksiyonun çocuk yaşta gerçekleşmesi) daha yüksek bir risk oluşturmaktadır, dolayısıyla yetişkin yaşta bu bakterinin ortadan kaldırılması rizikonun azaldığı anlamına gelmemektedir.

sigara ve aşırı alkol tüketimi risk etkeni olarak kabul edilmektedir, çünkü bunların tüketimi büyük bir ihtimalle mide mukozası iltihabına yani gastrite neden olabilmektedir. adenomatöz mide polipleri de (mukoza bezlerinde başlangıçta iyi huylu oluşumlar) mide kanseri hastalığı için risk etkenleri arasındadır.

örneğin bir ülser hastalığı nedeniyle midenin kısmen alınması da (günümüzde ender olarak uygulanmaktadır) mide kanseri riskini arttırmaktadır.

kalıtım yoluyla alınan genler de mide kanserinin oluşmasını destekleyebilir. ancak burada iki tür mide karsinomu biribirinden ayrı tutulmalıdır: biri, ilk olarak sınırlı olarak büyüyen intestinal tür, diğeri ise difüz tür olanıdır ki, bu türü daha kötü huylu olup hızla çevredeki dokuları sarar. intestinal türde daha çok beslenme etkenleri ön planda olurken, difüz türde genetik etkenler sorumlu tutulmaktadır.



belirtiler

en sıklıkla,

hazımsızlık

iştahsızlık

yemeklerden sonra şişkinlik hissi

kusma

yorgunluk

bağırsak işlevinde kan yada siyah dışkı

kilo kaybı



teşhis



en emniyetli ve kesin netice veren muayene biçimi, mikroskop (histoloji) ile detaylı incelemenin yapılması için doku örneklerinin de alınmasını sağlayan, daha önce bahsi edilen, mide içinin gözetlenmesidir (gastroskopi). kuşkulu bölgenin derinlerinden ve kenarlarından alınan örnekler, mümkün kanserin mide duvarına ne kadar yayıldığını tespit etmeye yarar. kontrast maddelerle mide ve bağırsaklara uygulanacak ilave bir röntgen muayenesi, mide duvarının geniş alanlarını da inceleme imkanı verir.



tedavi



mide kanserinde ameliyat, en önemli ve en belirleyici tedavi önlemidir. buna ilave olarak kemoterapi ve bazı durumlarda ışın tedavisi (radyoterapi) de uygulanmaktadır.



tedaviden sonra ne oluyor ?



tedavinin tamamlanmasından sonra, yani ameliyattan sonra, erişilebilecek en iyi sonuçta, hastalar tümörlerinden tamamen kurtulmuş olurlar. bundan sonraki tıbbi kontrolün hedefi, tedavinin istenmeyen neticeleri ile mümkün bir geri dönüşü yani hastalığın mümkün tekrardan nüksetme halini tespit etmektir. genelde tedavi sonrası kontroller ilk zamanlar 3 ayda bir yapılır, 2 yıldan sonra ise 6 ayda bir lazımdır. muayene normalde vücudun incelenmesini, laboratuar testlerini, röntgen ve ultrason muayenesini ve midenin bir bölümü alınmış ise bir de gastroskopiyi kapsar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder