?

Osmanlica sozluk - u

Osmanlıca sözlük - u

Ubudiyyet: kulluk, kölelik, bağlılık, aşırı mensupluk.





uhrevî: ahiretle ilgili, öteki dünyaya ilişkin.



uhuvvet: kardeşlik, dostluk, bağlılık.



ukalâ: 1. akıllılar. 2. akıllılık iddia edenler, ukelalar.



ukde: düğüm, zor iş, muamma.



ukubet: ceza, azap, işkence, eziyet.





ulema: âlimler, bilginler.



uluhiyyet: allahlık, ilâhlık.



ulum: ilimler, bilimler.



ulum-i âliyye: 1. sarf ve nahiv gibi âlet ve anahtar halinde olan ilimler. 2. "ayn" ile yüce ilimler, din ilimleri.



ulü'l-emr: emir sahipleri, buyruk sahipleri, kadılar, idareciler, yöneticiler.





ulvî: yüce, yüksek, göğe ve manevî âleme mensup.



umde: 1. dayanacak, inanılacak şey. 2. güvenilecek yer, kimse.



umre: hac günleri dışında yapılan kâbe ve diğer mukaddes yerlerin ziyareti.







umum: genel olma, hep, herkes.



umumî: umumî, herkese ilişkin, herkesle ilgili, genel.





uryan: çıplak.



usul: bir ilmin veya tekniğin asıl konusundan önce öğrenilmesi gereken başlangıç bilgileri, başlangıç, tertip, düzen metod.



uzlet: yalnızlık, bir tarafa çekilip kendi kendine tenha kalma.



uzv: canlıyı meydana getiren parçaların her biri, organ.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder