?

Sismanligin olusumunda genetik ve psikolojik etkenlerin etkisi

Şişmanlığın oluşumunda genetik ve psikolojik etkenlerin etkisi

Vücut ağırlığının düzenlenmesinde hormonal ve sinirsel etkenler rol alır. bu etkenlerin çoğu genetik olarak düzenlenir. bireyin yeme davranışını belirleyen etkenler, yağ hücrelerinin sayısı ve büyüklüğü, yağın vücudun belirli bölümlerine dağılımı ve obez bireyler tarafından sıklıkla uygulanan aşırı rejim kısıtlamaları da bir müddet sonra yeme bozukluklarına neden olabileceği için potansiyel bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır.

abartılı yemek yeme şişman bireylerde, normal ağırlıktaki kişilere göre iki kat daha fazla görülmektedir. bilhassa kadınlar arasında çok yaygındır. abartılı yemek yeme bozukluğu belirten bireylerde sıklıkla görülen belirtiler aşağıdaki gibi sıralanabilir;

a) çoğu bireyin aynı sürede yiyebildiği besin miktarına göre çok daha fazla besin tüketme

b) yeme davranışını kontrol edememe

c) normalden çok daha hızlı yeme

d) rahatsızlık hissi oluncaya kadar yemeye devam etme

e) açlık hissi olmadığı zamanlarda bile aşırı oranda yeme

f) ara öğünlerde aşırı besin tüketme

g) bilhassa gergin, yalnız, depresif veya üzgün olunduğunda aşırı oranda yeme

h) yenilen besin miktarından utanıldığı için yalnız olarak yeme

ı) her abartılı yemek yeme davranışından sonra suçluluk duyma ve kendini depresif hissetme

yeme atakları olan şişman bireylerde, bu tür atakları olmayan bireylere göre psikolojik bozukluklar (depresyon, gerginlik, huzursuzluk gibi..) ve kendi bedeninden hoşnut olmama gibi belirtiler daha sık görülür. bu bireylerde rejim uygulamaları da daha dikkat gerektirir. çünkü yeme atakları rejimin belirli dönemlerinde ortaya çıkabilir.

psikolojik nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan şişmanlık durumlarında uygulanacak rejimler çok dikkatli bir biçimde seçilmelidir. bireyin beslenme öyküsünün yanında, genel ve yemek yeme esnasındaki ruhsal durumu kesinlikle gözönüne alınmalı, kişiyi daha depresif yapacak diyetlerden uzak durulmalıdır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder